ข้าวแช่
เมื่อเข้าสู่เดือนเมษายนของทุกปีสภาพภูมิอากาศของประเทศไทยจะร้อนอบอ้าวมากที่สุด ผู้คนในสมัยก่อนจึงมีวิธีคลายร้อนกันต่างๆ นานาหากเป็นลูกเด็กเล็กแดงก็จะพากันไปกระโดน้ำตามคูคลองในละแวกบ้าน ส่วนพวกผู้ใหญ่ใช้ดินสอพองละลายน้ำอบไทยประตามเนื้อตัวให้รู้สึกสดชื่นเย็นสบาย นอกจากนั้น แม่ศรีเรือนทั้งหลายยังนิยมทำ “ ข้าวแช่ ” เตรียมไว้ให้คนในบ้านรับประทานกันให้ชื่นใจอีกด้วย
กรรมวิธีการเตรียมข้าวที่ต้องหุงให้ได้เมล็ดขาวสวย และน้ำสำหรับแช่ข้าวต้องมีกลิ่นหอมของดอกไม้ไทยและเทียนอบ พร้อมด้วยกับข้าวที่เป็นเครื่อง เคียงจำพวกกะปิทอด เนื้อเค็มฝอย ผัดผักกาดหวาน หัวหอมทอด พริกหยวกยัดไส้ และปลาหวานนั้นค่อนข้างจะยุ่งยากและพิถีพิถัน อีกทั้งในแต่ละขั้นตอนต้องอาศัยฝีมือการทำที่ประณีตและชำนาญ จึงจะได้ชุดข้าวแช่ที่ดูน่ารับประทานและมีรสชาติอร่อย
ดังนั้น ข้าวแช่จึงไม่เพียงแต่จะเป็นอาหารที่ผู้คนนิยมรับประทานกันในหน้าร้อนเท่านั้น แต่ยังเป็นมรดกทางวัฒนธรรมในแง่ของศิลปะการปรุงอาหาร ที่บ่งบอกถึงเสน่ห์ของอาหารไทยเป็นอย่างดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น